Pokazywanie postów oznaczonych etykietą LGBT News. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą LGBT News. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 20 grudnia 2022

Historia miłosna Rut i Noemi

Polecamy materiał z Q Spirit - na temat Rut i Noemi i ich przepięknie przedstawionej w Biblii relacji. Obie kobiety są inspiracją dla nieheteronormatywnych kobiet i dla całej społeczności LGBTQ. Niektóre kościoły obchodzą ich święto 20 grudnia lub 16 lipca.

Słynne słowa Rut wypowiedziane do Noemi są często używane na weselach - zarówno par różnej, jak i tej samej płci. Niewielu ludzi zdaje sobie sprawę, że te piękne obietnice zostały pierwotnie wypowiedziane przez jedną kobietę do drugiej: „Gdzie ty pójdziesz, ja pójdę, a gdzie ty zamieszkasz, ja zostanę. Twój lud będzie moim ludem, a twój Bóg moim Bogiem”. (Rut 1:16-17) - Fundacja Wiara i Tęcza.

niedziela, 18 grudnia 2022

Święto Chanuki,

 

Tak się składa, że w judaizmie zaczęło się dziś święto Chanuki, z tej okazji starszym braciom i siostrom w wierze życzymy: Chag Chanuka Sameach!

Chanuka to ośmiodniowe święto określane współcześnie jako Hag ha-Urim (hebr. Święto Świateł), które powstało na bazie wydarzeń historycznych opisanych w Księgach Machabejskich. W kalendarzu żydowskim święto rozpoczyna się 25 kislew a kończy 2 tewet, i wypada przeważnie w grudniu. W 2022 roku Chanuka rozpoczyna się wieczorem 18 grudnia, kończy wieczorem 26 grudnia.

Chanuka to święto historyczne, które nie pochodzi wprost z Tory. Dlatego wszystkie świąteczne dni są zwykłymi dniami roboczymi. Najważniejszym elementem obchodów Chanuki jest codzienne zapalanie świateł – jednego pierwszego dnia, dwóch – drugiego itd. aż do ósmego dnia, kiedy zapala się osiem świateł. Światła palą się w charakterystycznym, dziesięcioramiennym świeczniku zwanym chanukiją lub menorą chanukową.

Celem zapalania świateł w kolejne wieczory jest rozgłaszanie chanukowego cudu (aram. pirsuma danisa). Cud ten miał zdarzyć się w starożytnej Judei w II w. p.n.e. w czasie, kiedy trwała wojna o wolność religijną między żydowskimi powstańcami – Machabeuszami, a okupującą kraj armią króla syryjskiego Antiocha IV, który usiłował przemocą hellenizować Żydów. Kiedy Machabeusze odzyskali świątynię jerozolimską i wznowili w niej rytuał zapalania menory, posłużyło im do tego odnalezione małe naczynie z oliwą wystarczającą zwykle jeden dzień. Tymczasem menora paliła się aż przez osiem dni. 

Tekst zaczerpnięty ze strony Muzeum Polin - Wiara i Tęcza Trójmiasto (bit.ly/3hB4ChT)

piątek, 16 grudnia 2022

Historia miłości


Dziś zapraszamy do lektury niezwykle poruszającego świadectwa – ks. Peter Daly, członek zarządu New Ways Ministry, opowiada o głębokim doświadczeniu miłości, które stało się jego udziałem, gdy opiekował się umierającym przyjacielem, José Luisem Sánchezem.

Daly wyjaśnia, że chociaż obaj mężczyźni identyfikowali się jako geje, ich związek nie miał charakteru seksualnego, chociaż był głęboko intymny: „Nasza miłość była emocjonalna i duchowa, a nie seksualna. Ale mimo to była to prawdziwa miłość”. Spędzone przez nich razem 16 miesięcy rzuciło nowe światło na rozumienie miłości przez Daly’ego. Wyjaśnia: „Jako ksiądz często tęskniłem za intymnością. Wszystkim mówimy, że Bóg jest miłością. Mówimy ludziom, że celem życia jest miłość. Ale rzadko znamy siłę, piękno i ból miłości […] Moja przyjaźń z José Luisem była najgłębszym i najbogatszym doświadczeniem miłości, jakie kiedykolwiek miałem w życiu”.

José Luis Sánchez, emerytowany bibliotekarz w Waszyngtonie, został wychowany jako katolik w Portoryko i czuł się odrzucony i zraniony przez Kościół katolicki, jak wielu gejów. Przez ostatnie 20 lat swojego życia uczęszczał do Kościoła unitariańskiego i był zaangażowany w lokalną wspólnotę Dignity. Według Daly’ego „czytał więcej Pisma Świętego niż większość księży”. Spotkali się w książkowym klubie dyskusyjnym Dignity.

Daly wyjaśnia, że José Luis nie był „katolikiem na wygnaniu. Nie tęsknił za tym, by Kościół przyjął go z powrotem”. Wyrażał swoją wiarę poprzez duchowość i sprawiedliwość społeczną, służąc biednym, hojnie dając, między innymi działając jako wolontariusz-tłumacz, i posiadając bardzo niewiele. 

Gdy obaj mężczyźni podupadli na zdrowiu, José Luis z rakiem i Daly z niewydolnością serca, zamieszkali razem. Jak opowiada Daly, ich głęboką intymność budowały małe akty wzajemnej troski: „Zwykle przytulaliśmy się i całowaliśmy na dobranoc. Większość wieczorów pamiętaliśmy, żeby powiedzieć: ‘kocham cię’. Dla kogoś takiego jak ja, który całe swoje dorosłe życie nigdy nie słyszał tych słów, było to trzęsienie ziemi”.

Opowieść Daly'ego ma przede wszystkim na celu uczczenie pamięci jego drogiego przyjaciela. Dokonuje on jednak przy okazji pewnego rozliczenia: „Czuję potrzebę bycia uczciwym wobec siebie. W wieku 72 lat muszę żyć uczciwie. Jeśli nie teraz to kiedy? […] Żyłem życiem, o które prosił mnie Kościół. Zawsze starałem się żyć w czystości. Nie łamałem swoich przyrzeczeń po kryjomu. Ale zmieniłem się przez ostatnie 40 lat. Kościół też. Tak jak świat… Nie jestem jedynym księdzem, który zmaga się z tymi zagadnieniami”.

Daly ma nadzieję na zmiany w Kościele dotyczące poglądów na związki osób tej samej płci. Opowiadając szczerze swoją własną historię, chce przyczynić się do przesuwania narracji w kierunku skupienia się na prawdziwych ludziach i związkach, z dala od doktryny: „Te 16 miesięcy, które spędziliśmy z José Luisem w moim domu, było czystą łaską. Było antidotum na samotność i rany celibatu. José dał mi wspaniały dar powiedzenia: „Kocham cię”. Nauczyłem się odpowiadać tym samym. Miłość to miłość” - Fundacja Wiara i Tęcza. 

piątek, 9 grudnia 2022

Jak katolicy LGBT+ mogą czytać Biblię?

Dziś zapraszamy do lektury bardzo osobistego świadectwa Yunuen Trujillo i porad o tym, jak możemy czytać Biblię w sposób świadomy i unikać częstych błędów interpretacji.

„Wyszłam z szafy po raz pierwszy, gdy miałam 17 lat. Do tego czasu zawsze czułam się niezaprzeczalnie kochana przez Boga i moich rodziców. W wyniku mojego coming outu zostałam wysłana na rekolekcje inicjacyjne dla młodych dorosłych hiszpańskiego duszpasterstwa Jovenes. Tematem rekolekcji było: „Bóg cię kocha i my też”. I choć osoby uczestniczące w rekolekcjach były serdeczne i przyjazne, natychmiast podskórnie wyczułam u zaproszonych mówców podejście „Bóg cię kocha, ALE…”. […]

Jak osoby LGBT+ powinny czytać Biblię?

Po pierwsze, musimy zdać sobie sprawę, że większość katolików zna Biblię z homilii, wypowiedzi świeckich kaznodziejów, katolickich mediów i członków rodziny, którzy twierdzą, że znają Boga i Biblię. Czy ci, którzy głoszą Biblię, są do tego w pełni przygotowani? Odpowiedź różni się w zależności od przypadku. Nasze parafialne programy formacji religijnej często skupiają się na formacji religijnej dzieci, co pozostawia niewiele miejsca na pytania i rozeznanie, a możliwości formacji religijnej dla dorosłych jest niewiele, poza formacją małżeńską i być może bierzmowaniem. Musimy również pamiętać, że do połowy XX wieku katolicy niemal wyłącznie polegali na interpretacji Biblii dokonywanej przez księży, którzy niekoniecznie byli dobrze wykształceni w krytyce biblijnej. Wielu katolików w ogóle nie czytało regularnie Biblii. Dopiero w 1943 roku, kiedy papież Pius XII wydał encyklikę Divino afflante Spiritu, katolicy świeccy byli zachęcani do samodzielnego interpretowania Biblii. […]

Co mogę poradzić katolikom i katoliczkom LGBTQ czytającym i interpretującym Biblię? 
Słuchaj głosu Boga w swoim sercu i podążaj za swoim sumieniem. Jest to również znane jako „prymat sumienia”. Wiem, to banał, ale moim zdaniem nie ma nic ważniejszego. Największym narzędziem w mojej podróży i jedyną rzeczą, o którą zawsze modliłam się do Boga, było rozeznanie. Przestrzeń na rozeznanie jest kluczem w inkluzywnej posłudze katolickiej. Każdy z nas, katolików LGBTQ, znajduje się na innym etapie naszej podróży, a samozrozumienie, a nawet nasze własne poglądy, mogą z czasem ulec zmianie. 

Posługa włączająca powinna być otwarta dla nas wszystkich, bez względu na to, na jakim etapie naszej podróży się znajdujemy. Nie powinniśmy być zmuszani do pozostawania w szafie, ale możemy też czekać z wyjściem z niej, aż stanie się to fizycznie, duchowo i finansowo bezpieczne. Jesteśmy pełnymi istotami ludzkimi, a nie dziećmi. Potrafimy rozpoznać nasze powołanie, orientację i tożsamość i powinniśmy mieć do tego prawo. Jesteśmy święci, kochani i doskonali takimi, jakimi jesteśmy. Bóg nas kocha, i kocha bezwarunkowo. (bit.ly/3HkvgGn)

Dodatkowe informacje na temat interpretacji typowych cytatów używanych przeciw osobom LGBT+ można znaleźć w tym artykule rzymskokatolickiego Wijngaards Institute for Catholic Research: „Deklaracja akademicka w sprawie etyki wolnych i wiernych związków osób tej samej płci” -  bit.ly/3GOj2la

Z bardziej naukowym podejściem z perspektywy ewangelickiej można zapoznać się w (dość już dawnej, ale ciągle potrzebnej) publikacji „Homoseksualizm problemem Kościoła?” - bit.ly/3VHUt1z 

wtorek, 29 listopada 2022

Słowacki arcybiskup przeprosił

 

Słowacki arcybiskup przeprosił za obraźliwe komentarze po zabójstwie osób ze społeczności LGBTQ w Bratysławie. 

Według lokalnej policji ataki na osoby LGBTQ+ nie są rzadkością na Słowacji. Bloomberg News pisze: „Oprócz morderstw policja stwierdziła, że w październiku odnotowała kilka ataków na członków społeczności LGBTQ, w tym napaści werbalne i fizyczne, które doprowadziły do obrażeń”. Arcybiskup Trnawy Ján Orosch w okólniku dla księży wyraził swój pogląd na temat październikowego zabójstwa dwóch osób w Bratysławie. W dokumencie zastanawia się on, czy obie ofiary naprawdę były „niewinne”, czy przypadkiem nie spożywały narkotyków i ile razy miejsce zbrodni było miejscem nalotów służb antynarkotykowych. To oburzająca i bardzo niebezpieczna retoryka. Biskup celowo dopuszcza się manipulacji, podaje w wątpliwość informacje, które były publikowane w mediach, i chce wywołać wrażenie, że takie ataki mogą być czymś uzasadnionym, bo grzesznicy zostali ukarani. Szczególnie teraz wspieramy nasze tęczowe rodzeństwo na Słowacji w tych trudnych chwilach. Dziękujemy innym kościołom na Słowacji, że potrafią potępić zło. (bit.ly/3GAyhBM) 

Reakcja społeczności katolickiej na Słowacji doprowadziła do tego, że Orosch oficjalnie przeprosił za swoje komentarze dotyczące przestępstwa z nienawiści, mówiąc: „jesteśmy grzesznikami”. Przeprosiny ze strony przywódców kościoła są mile widzianym krokiem do pojednania, gdy wyrządzono krzywdę. Są one jednak tylko pierwszym krokiem w procesie leczenia relacji. Arcybiskup Orosch powinien teraz podjąć wysiłki, aby spotkać się z osobami LGBTQ+, pogłębić zrozumienie społeczności i pomóc słowackiemu Kościołowi stać się głosem przeciwko dyskryminacji i przemocy skierowanej przeciwko LGBTQ+. (bit.ly/3AVWSxr)

Fundacja Wiara i Tęcza wysłała list do biskupów Kościoła rzymskokatolickiego w Słowacji:

„Jesteśmy wstrząśnięci wiadomością o zbrodni z nienawiści, popełnionej 12 października 2022 w Bratysławie. Przed barem dla osób LGBT Tepláreň zostali zastrzeleni Juraj Vankulič i Matúš Horváth. Jedna osoba została ranna. Morderca, który już wcześniej pisał publicznie o swojej nienawiści do LGBT i innych mniejszości, odebrał sobie życie. Pamiętamy w modlitwie i pozostajemy w solidarności z ofiarami i ich bliskimi. Mamy w Słowacji przyjaciół - chrześcijan LGBT należących do Stowarzyszenia Signum. Wraz z nimi należymy do Europejskiego Forum Chrześcijańskich Grup LGBT. Razem pracujemy i modlimy się o godność i równość dla LGBT w Kościołach chrześcijańskich i w społeczeństwach. 

Apelujemy do was, biskupi Kościoła Rzymskokatolickiego Słowacji, o publiczne nazwanie tej zbrodni - zbrodnią z nienawiści wobec osób LGBT. Liczymy, że okażecie w ten sposób chrześcijańską troskę o życie każdego człowieka. Apelujemy do was o rachunek sumienia. Czy wasze wypowiedzi chronią godność, dobro i bezpieczeństwo osób LGBT? Czy są pełne szacunku i delikatności, zgodnie z zaleceniami Katechizmu Kościoła Katolickiego? Czy piszecie w swoich listach do wiernych, że są to także dzieci Boga oraz członkowie rodzin, zasługujący na miłość i szacunek? Czy może wasze wypowiedzi podsycają nienawiść, która każdego dnia przyczynia się do przemocy psychicznej i fizycznej wobec nich ? Co robicie, aby zmniejszyć prześladowania tych waszych sióstr i braci ? Czy pamiętajcie, że wśród świeckich i duchownych waszego Kościoła jest ich także co najmniej kilka procent? Czy mówicie głośno o udowodnionej naukowo szkodliwości tak zwanych terapii reparatywnych, mających zmienić orientację z homoseksualnej na heteroseksualną? A może głośno lub po cichu namawiacie do takich pseudonaukowych praktyk, które powodują ogromne cierpienia a niekiedy utratę życia osób LGBT? Czy mając świadomość wagi waszych słów, zastanawiacie się, jaki przykład dajecie duchownym i świeckim waszego Kościoła? Czy bierzecie odpowiedzialność za wasze słowa i ich skutki, czy też dobrze znanym gestem umywacie ręce? Niech Jezus Was umacnia, abyście potrafili prowadzić do niego wszystkich ludzi i uczyć ich wzajemnej miłości. Wasze rodzeństwo - chrześcijanie LGBT z Polski, z Fundacji Wiara i Tęcza.

czwartek, 24 listopada 2022

Szwedzki piosenkarz wyszedł z szafy

 W rozmowie z Attitude Magazine (bit.ly/3U010TK) szwedzki piosenkarz Andreas Wijk opowiada o dorastaniu w środowisku religijnym, prawdziwej wierze i byciu sobą. „Tutaj naprawdę zaczyna się moje życie” – komentuje swój nowy singiel „if I was gay”.


Podobnie jak Cat Burn w „Free”, w „if I was gay” Andreas mówi o swoim wychowaniu i obawach przed otwartością i szczerością w kwestii swojej tożsamości. Dotyka lęków przed ujawnieniem, które czuje wiele osób LGBT+. Ale piosenka pokazuje również, że Andreas pragnie miłości, autentycznego życia i bycia wolnym. Piosenkarz mówi, że jest zaskoczony, jak wiele osób ma podobne doświadczenie. „Myślę, że najbardziej poruszyło mnie to, że ludzie uważają, że każda linijka brzmi jak ich własna historia. Jesteśmy tak do siebie podobni, nawet jeśli każda osoba LGBT+ ma swoją własną podróż [...]”.

W domu Andreasowi zawsze mówiono, że jest kochany przez rodziców. Dokonał wobec nich coming outu, gdy miał 15 lat. „Mówili mi wtedy: Bardzo cię kochamy, Andreas, ale pójdziesz za to piekła, chcemy ci pomóc, ponieważ bardzo cię kochamy”. Może się to wielu odbiorcom wydać trudne, jednak Andreas zachęca, by spróbować zrozumieć, skąd pochodzą jego rodzice, tak jak on. Ich słowa były inspirowane ich religią i tym, w co nauczono ich wierzyć, a nie nienawiścią.

Andreas dzieli się też w wywiadzie doświadczeniami z tzw. praktykami  konwersyjnymi – marzył, że pomogą mu pozbyć się orientacji, którą uważał za wielkie obciążenie. Zmiana tego podejścia wymagała u niego wiele czasu.

Na TikToku Andreasa pokazuje, jak jego rodzice reagują emocjonalnie, słysząc piosenkę „if I was gay”. Tata Andreasa, pastor, jest wyraźnie poruszony tekstem i mówi: „Mam wrażenie, że w tej piosence odzwierciedlasz całą historię swojego życia”. „Moi rodzice wyszli z miejsca, w którym przez swoją wiarę sądzili, że pójdę do piekła. A teraz zdecydowanie tak nie myślą. Wierzą, że Bóg mnie kocha i stworzył takiego, jakim jestem”. (bit.ly/3GG2Lm7)

 W międzyczasie zmienił się pogląd Andreasa na wiarę i religię. „Ale moja wiara jest silniejsza niż kiedykolwiek”, zauważa. „Przez te wszystkie lata, ilekroć myślałem o Bogu, czułam się osądzany. A teraz, kiedy myślę o Bogu, czuję się wolny. Nigdy w życiu nie byłem szczęśliwszy”. Co ciekawe, Andreas nie jest zgorzkniały z powodu swoich doświadczeń, choć miałby do tego pełne prawo. Rozumuje: „Nazwałbym ich przekonania wiarą kulturową. Teraz powiedziałbym, że mają, moim zdaniem, prawdziwą wiarę”.

niedziela, 20 listopada 2022

Dniu Pamięci Osób Transpłciowych



W Dniu Pamięci Osób Transpłciowych, ogarniamy naszą modlitwą te wszystkie osoby trans*, które straciły życie z powodu nienawiści motywowanej transfobią - czy to zamordowane, czy to doprowadzone do samobójstwa. Raporty wskazują, że z roku na rok coraz więcej osób transpłciowych traci życie. 

W ramach projektu Trans Murder Monitoring Project (TMM) organizacji Transgender Europe (TGEU) w okresie od 1 stycznia 2008 r. do 30 września 2021 r. na całym świecie zginęło łącznie 4042 osób transpłciowych.

Według danych organizacji Transgender Europe (TGEU) w samym tylko 2022 roku na całym świecie było 327 osób, które padły ofiarą transfobii - zgłoszonych morderstw osób transpłciowych i różnych płci w okresie od 1 października 2021 r. do 30 września 2022 r. Ameryka Łacińska i Karaiby pozostają regionami, w którym odnotowano większość morderstw - 222 przypadki. (bit.ly/3Xl1aYE)

Coraz więcej ginie też na zachodzie Europy: we Włoszech aż dziesięć ofiar w ciągu ostatnich 12 miesięcy, według danych Stowarzyszenia ACET (bit.ly/3XmhaKi). Niech dobry Bóg przyjmie ich wszystkich do siebie.

Pamiętajmy, transfobia rośnie także w naszym kraju, bardzo dużą rolę ma tu prezes Prawa i Sprawiedliwości Jarosław Kaczyński, który wielokrotnie atakował osoby trans*. 

W naszym świecie nie może być miejsca na transfobię i niezrozumienie -  potrzeba praw i edukacji - Fundacja Wiara i Tęcza. 

piątek, 18 listopada 2022

Dziś trochę wieści ze świata rzymskiego katolicyzmu

Amerykański jezuita o. James Martin, niestrudzony sojusznik osób LGBT+, spotkał się w poprzedni piątek z papieżem Franciszkiem. Rozmowa dotyczyła „radości i nadziei, smutków i trosk” katolików LGBTQ” – poinformował o. Martin na Twitterze po spotkaniu. 45-minutowa audiencja w Watykanie była „serdeczna, inspirująca i zachęcająca”. Nie było to pierwsze spotkanie o. Martina z papieżem, ani też nie pierwszy wyraz poparcia dla jego działań od Franciszka, jednak nie dają one zbyt wiele nadziei na jakieś realne szanse na zmiany w nauczaniu czy choćby podejściu duszpasterskim. 

(KAI - bit.ly/3tJlmGh Outreach Faith - bit.ly/3hUPN9C)

Wskazuje na to chociażby krytyczne podejście Franciszka do Kościoła w Niemczech. Oddolne dążenie do reform w niemieckim Kościele katolickim, które wyraźnie ujawniło się w niemieckiej Drodze synodalnej nie podoba się Franciszkowi, który już kilkakrotnie upomniał tamtejszych katolików. Ostatnio podczas rozmowy w trakcie powrotu z Bahrajnu na początku listopada, w odpowiedzi na pytanie dziennikarza powiedział, że powinni oni ponownie odkryć „zmysł religijny ludu”. Jest to być może reakcja między innymi na działania biskupa Helmuta Diesera z Akwizgranu, który chce pozyskać wsparcie papieża dla redefinicji nauki Kościoła o seksualności, by okazać poszanowanie także dla innych niż heteroseksualne sposobów życia. To nie jest jego zdaniem zerwanie z nauczaniem Kościoła, lecz dalszy rozwój. (gazeta.pl - bit.ly/3Xqt4CX Süddeutsche Zeitung - bit.ly/3OhyFak)

Wyjątkowo smutny rozwój wydarzeń na Słowacji. Arcybiskup Trnawy Ján Orosch w okólniku dla księży wyraził swój pogląd na temat październikowego morderstwa dwóch gejów w Bratysławie. W dokumencie zastanawia się on, czy obie ofiary naprawdę były „niewinne”, czy przypadkiem nie spożywały narkotyków i ile razy miejsce zbrodni było miejscem nalotów służb antynarkotykowych. To oburzająca i bardzo niebezpieczna retoryka. Biskup celowo dopuszcza się manipulacji, podaje w wątpliwość informacje, które były publikowane w mediach, i chce wywołać wrażenie, że takie ataki mogą być czymś uzasadnionym, bo grzesznicy zostali ukarani. Szczególnie teraz wspieramy nasze tęczowe rodzeństwo na Słowacji w tych trudnych chwilach. Dziękujemy innym kościołom na Słowacji, że potrafią potępić zło. ( Krytyka Polityczna - bit.ly/3GAyhBM)

środa, 16 listopada 2022

Międzynarodowego Dnia Tolerancji

 

Aktor współczesnej rodziny Jesse Tyler Ferguson i jego mąż Justin Mikita zostali rodzicami

Aktor współczesnej rodziny Jesse Tyler Ferguson i jego mąż Justin Mikita powitali swoje drugie dziecko. Sullivan Louis Ferguson-Mikita urodził się z pomocą zastępczej matki we wtorek. Ferguson udostępnił pierwsze zdjęcie syna na Instagramie.

W poście aktor przeprosił widzów teatru za nieobecność na przedstawieniu jego sztuki Take Me Out na Broadwayu i wyjaśnił, dlaczego.

„Pobiegliśmy powitać naszego syna Sullivana Louisa Fergusona-Mikitę” – powiedział.

„Specjalne podziękowania dla @drshahinghadir za pomoc w powiększeniu naszej rodziny i naszej niesamowitej surogatki oraz wszystkim pielęgniarkom i lekarzom. Cieszymy się, że jesteśmy czteroosobową rodziną”.

Ślub w Kościele


Upór często się opłaca, na co wskazuje niedawna historia brytyjskiej pary męsko-męskiej, która postanowiła, że weźmie ślub kościelny. Shane Yerrell, zastępca burmistrza Waltham Abbey i radny Epping Forest, oraz jego partner David Sparrey mieli tylko jedno marzenie – ślub w kościele Ponieważ obaj panowie są chrześcijanami, takie potwierdzenie ich miłości było dla  nich bardzo ważne.

Jak donoszą media, Shane i David początkowo chcieli poczekać ze ślubem, aż taka możliwość będzie bardziej dostępna. Obecnie bowiem np. Kościół Anglii co prawda akceptuje związki jednopłciowe, jednak nie zezwala na udzielanie ślubów, a jedynie na błogosławieństwa. Jednak po doświadczeniu problemów rodzinnych i zdrowotnych Shane i David uznali, że szkoda im czasu. David rozpoczął poszukiwania. Jak piszą media, ceremonii odmówiło im 31 kościołów… Dopiero 32. kościół, Wanstead United Reformed Church w hrabstwie Essex, zgodził udzielić im ślubu. 

„To był dzień, którego nigdy nie zapomnę” — mówił David. „Byliśmy otoczeni wielką miłością. To był idealny ślub. […] To wszystko było tak poruszające, niezwykłe, taki wyjątkowy moment. Wiedzieliśmy, że nam się uda, że nie musimy godzić się na nic mniejszego niż to, czego pragniemy. Cieszę się, że jesteśmy częścią historii tego kościoła. Wiele osób homoseksualnych po prostu nie sądzi, że to możliwe, ale jeśli jesteście parą tej samej płci i chcecie wziąć ślub w kościele, nie poddawajcie się. Myślę, że wiele kościołów boi się reakcji, ludzie twierdzą, że Biblia nic o tym nie mówi. […] Ale miłość to miłość, nie ma znaczenia, czy jesteś homo, czy hetero” - Fundacja Wiara i Tęcza.

Mormoni wspierają ustawę ochrony małżeństw

Cytat na dziś

Cytat na dziś - Zawsze bądź sobą pic.twitter.com/AJRxiyJzpu — Fundacja Wiara i Tęcza (@WiaraTecza) December 23, 2022