niedziela, 18 grudnia 2022

Święto Chanuki,

 

Tak się składa, że w judaizmie zaczęło się dziś święto Chanuki, z tej okazji starszym braciom i siostrom w wierze życzymy: Chag Chanuka Sameach!

Chanuka to ośmiodniowe święto określane współcześnie jako Hag ha-Urim (hebr. Święto Świateł), które powstało na bazie wydarzeń historycznych opisanych w Księgach Machabejskich. W kalendarzu żydowskim święto rozpoczyna się 25 kislew a kończy 2 tewet, i wypada przeważnie w grudniu. W 2022 roku Chanuka rozpoczyna się wieczorem 18 grudnia, kończy wieczorem 26 grudnia.

Chanuka to święto historyczne, które nie pochodzi wprost z Tory. Dlatego wszystkie świąteczne dni są zwykłymi dniami roboczymi. Najważniejszym elementem obchodów Chanuki jest codzienne zapalanie świateł – jednego pierwszego dnia, dwóch – drugiego itd. aż do ósmego dnia, kiedy zapala się osiem świateł. Światła palą się w charakterystycznym, dziesięcioramiennym świeczniku zwanym chanukiją lub menorą chanukową.

Celem zapalania świateł w kolejne wieczory jest rozgłaszanie chanukowego cudu (aram. pirsuma danisa). Cud ten miał zdarzyć się w starożytnej Judei w II w. p.n.e. w czasie, kiedy trwała wojna o wolność religijną między żydowskimi powstańcami – Machabeuszami, a okupującą kraj armią króla syryjskiego Antiocha IV, który usiłował przemocą hellenizować Żydów. Kiedy Machabeusze odzyskali świątynię jerozolimską i wznowili w niej rytuał zapalania menory, posłużyło im do tego odnalezione małe naczynie z oliwą wystarczającą zwykle jeden dzień. Tymczasem menora paliła się aż przez osiem dni. 

Tekst zaczerpnięty ze strony Muzeum Polin - Wiara i Tęcza Trójmiasto (bit.ly/3hB4ChT)

sobota, 17 grudnia 2022

Fundacja Wiara i Tęcza dołącza do Miłości Nie Wyklucza

 

Fundacja Wiara i Tęcza zachęca do wsparcia akcji Miłość nie wyklucza. Mówimy tak równości małżeńskiej, równości tęczowych rodzin. Wśród nas, osób wierzących, jest wiele związków jednopłciowych wychowujących dzieci. Wspieramy walkę o ich godność i bezpieczeństwo.

Zachęcamy do weekendowej lektury zestawienia różnych materiałów o parach i rodzinach:

Raport teologów katolickich Wijngaards Institute for Catholic Research – Biblia nie potępia związków osób tej samej płci (bit.ly/3GOj2la)

Przygotowywany przez działającą w ramach Kongres Katoliczek i Katolików Grupę Spojrzenia na Małżeństwo i Związki Partnerskie raport „LGBT+Kościół” (bit.ly/3FQ6AEq)

„Brak małżeństw jednopłciowych tworzy bezpodstawną dyskryminację ekonomiczną, a ich wprowadzenie mogłoby przysłużyć się rozwojowi gospodarczemu Polski” — uważa ponad 40 ekspertów z zakresu prawa i ekonomii. W liście otwartym, który publikuje Onet.pl, zwracają uwagę, że obecna sytuacja może skłaniać do emigracji, a tym samym prowadzić do utraty przez nasz kraj cennego kapitału ludzkiego - https://bit.ly/3Blvbzh

Warto zwrócić uwagę, że w miarę jak coraz więcej krajów legalizuje małżeństwa osób tej samej płci (ostatnio to Słowenia, Andora, Kuba), naukowcy badający te zagadnienia potwierdzają, że z równości małżeńskiej płyną znaczne korzyści ekonomiczne. Raport Open For Business z 2020 roku sugeruje, że kraje Europy Środkowej ze względu na brak równości tracą od 25 do 113 milionów dolarów rocznie. https://bit.ly/3OxtJN2

Przypominamy piękne historie chrześcijańskich rodzin LGBT+ i informacje o kościołach, które mówią „tak” równości małżeńskiej: 

Zjednoczony Kościół Metodystów w Niemczech (bit.ly/3BxHqIl), biskupi we Flandrii błogosławiący pary jednopłciowe (bit.ly/3FNQQBO), para gejów katolików opowiadająca o swojej rodzinie w kościele (bit.ly/3Yxu5JZ), historia miłosna pary gejów katolików (bit.ly/3BwHdFe), katolicka Malta jako wzór do naśladowania (bit.ly/3USN1iX), Paweł Dobrowolski i Konrad Szpindler (bit.ly/3FmDbQV), sekretarz transportu USA Pete Buttigieg i jego mąż Chasten (bit.ly/3uJa2ul), były mnich i przeor klasztorów w Niemczech wziął ślub z partnerem (bit.ly/3BwcZCd), wsparcie biskupów Anglii dla równości małżeńskiej (bit.ly/3VVQeQ6), Zgromadzenie Ogólne Kościoła Szkocji głosujące za równością małżeńską (bit.ly/3VT4PM9), w Szwajcarii pary jednopłciowe zawierające związek małżeński w Kościele starokatolickim (bit.ly/3PDKVmp), Kościół starokatolicki w Austrii wprowadzający równość małżeńską (bit.ly/3W7loEc) - Fundacja Wiara i Tęcza

piątek, 16 grudnia 2022

Historia miłości


Dziś zapraszamy do lektury niezwykle poruszającego świadectwa – ks. Peter Daly, członek zarządu New Ways Ministry, opowiada o głębokim doświadczeniu miłości, które stało się jego udziałem, gdy opiekował się umierającym przyjacielem, José Luisem Sánchezem.

Daly wyjaśnia, że chociaż obaj mężczyźni identyfikowali się jako geje, ich związek nie miał charakteru seksualnego, chociaż był głęboko intymny: „Nasza miłość była emocjonalna i duchowa, a nie seksualna. Ale mimo to była to prawdziwa miłość”. Spędzone przez nich razem 16 miesięcy rzuciło nowe światło na rozumienie miłości przez Daly’ego. Wyjaśnia: „Jako ksiądz często tęskniłem za intymnością. Wszystkim mówimy, że Bóg jest miłością. Mówimy ludziom, że celem życia jest miłość. Ale rzadko znamy siłę, piękno i ból miłości […] Moja przyjaźń z José Luisem była najgłębszym i najbogatszym doświadczeniem miłości, jakie kiedykolwiek miałem w życiu”.

José Luis Sánchez, emerytowany bibliotekarz w Waszyngtonie, został wychowany jako katolik w Portoryko i czuł się odrzucony i zraniony przez Kościół katolicki, jak wielu gejów. Przez ostatnie 20 lat swojego życia uczęszczał do Kościoła unitariańskiego i był zaangażowany w lokalną wspólnotę Dignity. Według Daly’ego „czytał więcej Pisma Świętego niż większość księży”. Spotkali się w książkowym klubie dyskusyjnym Dignity.

Daly wyjaśnia, że José Luis nie był „katolikiem na wygnaniu. Nie tęsknił za tym, by Kościół przyjął go z powrotem”. Wyrażał swoją wiarę poprzez duchowość i sprawiedliwość społeczną, służąc biednym, hojnie dając, między innymi działając jako wolontariusz-tłumacz, i posiadając bardzo niewiele. 

Gdy obaj mężczyźni podupadli na zdrowiu, José Luis z rakiem i Daly z niewydolnością serca, zamieszkali razem. Jak opowiada Daly, ich głęboką intymność budowały małe akty wzajemnej troski: „Zwykle przytulaliśmy się i całowaliśmy na dobranoc. Większość wieczorów pamiętaliśmy, żeby powiedzieć: ‘kocham cię’. Dla kogoś takiego jak ja, który całe swoje dorosłe życie nigdy nie słyszał tych słów, było to trzęsienie ziemi”.

Opowieść Daly'ego ma przede wszystkim na celu uczczenie pamięci jego drogiego przyjaciela. Dokonuje on jednak przy okazji pewnego rozliczenia: „Czuję potrzebę bycia uczciwym wobec siebie. W wieku 72 lat muszę żyć uczciwie. Jeśli nie teraz to kiedy? […] Żyłem życiem, o które prosił mnie Kościół. Zawsze starałem się żyć w czystości. Nie łamałem swoich przyrzeczeń po kryjomu. Ale zmieniłem się przez ostatnie 40 lat. Kościół też. Tak jak świat… Nie jestem jedynym księdzem, który zmaga się z tymi zagadnieniami”.

Daly ma nadzieję na zmiany w Kościele dotyczące poglądów na związki osób tej samej płci. Opowiadając szczerze swoją własną historię, chce przyczynić się do przesuwania narracji w kierunku skupienia się na prawdziwych ludziach i związkach, z dala od doktryny: „Te 16 miesięcy, które spędziliśmy z José Luisem w moim domu, było czystą łaską. Było antidotum na samotność i rany celibatu. José dał mi wspaniały dar powiedzenia: „Kocham cię”. Nauczyłem się odpowiadać tym samym. Miłość to miłość” - Fundacja Wiara i Tęcza

wtorek, 13 grudnia 2022

Połowę adwentu i dzień Świętej Łucji

 Jesteśmy już w połowie Adwentu. W tym czasami niełatwym okresie, kiedy buro i zimno, chcemy przekazać światło życia wszystkim, którzy żyją w ciemności. Podtrzymujemy żywą nadzieję, że na końcu każdego tunelu jest światło, że wyzwolenie czeka nas wszystkich, nie dzięki sile władzy, ale dzięki sile wrażliwości i bezwarunkowej miłości.

To dobry moment, żeby zacytować piękną modlitwę Dietricha Bonhoeffera – „Wewnątrz mnie jest ciemność, ale u Ciebie jest światło":

"Panie, do Ciebie wołam o wschodzie słońca,

Pomóż mi modlić się i zebrać myśli;

Sam nie jestem w stanie.

Wewnątrz mnie jest ciemność, ale u Ciebie jest światło,

Jestem samotny, ale Ty mnie nie opuszczasz,

Jestem małoduszny, ale u Ciebie znajdę pomoc,

Jestem niespokojny, ale w Tobie jest pokój,

Jestem pełen goryczy, ale Ty jesteś cierpliwy,

Nie rozumiem dróg Twoich, ale Ty wiesz, która droga jest właściwa dla mnie.

Ojcze w Niebie,

Tobie chwała i dziękczynienie za spokój nocy,

Tobie chwała i dziękczynienie za nowy dzień,

Tobie chwała i dziękczynienie za Twą dobroć i wierność, które okazałeś mi dotychczas.

Wyświadczyłeś mi wiele dobrego, spraw, bym umiał przyjąć w pokorze doświadczenia z rąk Twoich,

Ty nie włożysz na moje barki więcej, niż mógłbym unieść,

Ty sprawiasz, że wszystkie wydarzenia służą jak najlepiej Twoim dzieciom.

Panie, Jezu Chryste,

Ty byłeś biedny i udręczony, schwytany i opuszczony, tak jak ja,

Ty znasz całą ludzką nędzę,

Ty zostajesz ze mną, gdy nie ma przy mnie żadnego człowieka,

Ty nie zapominasz o mnie i szukasz mnie,

Chcesz bym Cię rozpoznał i nawrócił się do Ciebie,

Panie, słyszę Twoje wołanie i idę za nim.

Pomóż mi!

Duchu Święty,

Daj mi wiarę,

Która ratuje mnie przed zwątpieniami i przywarami,

Daj mi miłość do Boga i ludzi,

Która tłumi wszelką nienawiść i każdą gorycz,

Daj mi nadzieję,

Która wyzwala mnie ze strachu i zrezygnowania.

Naucz mnie poznawać Jezusa i czynić Jego wolę.

Trójjedyny Boże,

Mój Stwórco i mój Zbawicielu,

Do Ciebie należy ten dzień, moje życie jest w Twoich rękach.

Święty miłosierny Boże,

Mój Stwórco i mój Zbawicielu,

Mój Sędzio i mój Wybawco,

Ty znasz mnie i moje drogi, i wszystko, com uczynił.

Ty bez względu na osobę nienawidzisz zła i karzesz je na tym i na tamtym świecie.

Tym, którzy szczerze o to proszą, odpuszczasz grzechy,

A dobro kochasz i nagradzasz je na tym świecie pocieszonym sumieniem, a w życiu wiecznym koroną sprawiedliwości.

Przed Tobą myślę o moich najbliższych.

O moich współwięźniach i o tych, którzy czynią w tym domu swą trudną powinność.

Panie, zmiłuj się,

I pozwól mi w tym czasie tak żyć, bym mógł odpowiedzieć za to przed Tobą i ludźmi.

Panie, cokolwiek przyniesie ten dzień — niech imię Twoje będzie błogosławione! (tłum. Mateusz Wiliński)

Dietrich Bonhoeffer (ur. 4 lutego 1906 r. we Wrocławiu – zm. 9 kwietnia 1945 r. w KL Flossenbürg w Niemczech) – niemiecki duchowny ewangelicki, teolog luterański i działacz antynazistowski, męczennik protestancki,

piątek, 9 grudnia 2022

Jak katolicy LGBT+ mogą czytać Biblię?

Dziś zapraszamy do lektury bardzo osobistego świadectwa Yunuen Trujillo i porad o tym, jak możemy czytać Biblię w sposób świadomy i unikać częstych błędów interpretacji.

„Wyszłam z szafy po raz pierwszy, gdy miałam 17 lat. Do tego czasu zawsze czułam się niezaprzeczalnie kochana przez Boga i moich rodziców. W wyniku mojego coming outu zostałam wysłana na rekolekcje inicjacyjne dla młodych dorosłych hiszpańskiego duszpasterstwa Jovenes. Tematem rekolekcji było: „Bóg cię kocha i my też”. I choć osoby uczestniczące w rekolekcjach były serdeczne i przyjazne, natychmiast podskórnie wyczułam u zaproszonych mówców podejście „Bóg cię kocha, ALE…”. […]

Jak osoby LGBT+ powinny czytać Biblię?

Po pierwsze, musimy zdać sobie sprawę, że większość katolików zna Biblię z homilii, wypowiedzi świeckich kaznodziejów, katolickich mediów i członków rodziny, którzy twierdzą, że znają Boga i Biblię. Czy ci, którzy głoszą Biblię, są do tego w pełni przygotowani? Odpowiedź różni się w zależności od przypadku. Nasze parafialne programy formacji religijnej często skupiają się na formacji religijnej dzieci, co pozostawia niewiele miejsca na pytania i rozeznanie, a możliwości formacji religijnej dla dorosłych jest niewiele, poza formacją małżeńską i być może bierzmowaniem. Musimy również pamiętać, że do połowy XX wieku katolicy niemal wyłącznie polegali na interpretacji Biblii dokonywanej przez księży, którzy niekoniecznie byli dobrze wykształceni w krytyce biblijnej. Wielu katolików w ogóle nie czytało regularnie Biblii. Dopiero w 1943 roku, kiedy papież Pius XII wydał encyklikę Divino afflante Spiritu, katolicy świeccy byli zachęcani do samodzielnego interpretowania Biblii. […]

Co mogę poradzić katolikom i katoliczkom LGBTQ czytającym i interpretującym Biblię? 
Słuchaj głosu Boga w swoim sercu i podążaj za swoim sumieniem. Jest to również znane jako „prymat sumienia”. Wiem, to banał, ale moim zdaniem nie ma nic ważniejszego. Największym narzędziem w mojej podróży i jedyną rzeczą, o którą zawsze modliłam się do Boga, było rozeznanie. Przestrzeń na rozeznanie jest kluczem w inkluzywnej posłudze katolickiej. Każdy z nas, katolików LGBTQ, znajduje się na innym etapie naszej podróży, a samozrozumienie, a nawet nasze własne poglądy, mogą z czasem ulec zmianie. 

Posługa włączająca powinna być otwarta dla nas wszystkich, bez względu na to, na jakim etapie naszej podróży się znajdujemy. Nie powinniśmy być zmuszani do pozostawania w szafie, ale możemy też czekać z wyjściem z niej, aż stanie się to fizycznie, duchowo i finansowo bezpieczne. Jesteśmy pełnymi istotami ludzkimi, a nie dziećmi. Potrafimy rozpoznać nasze powołanie, orientację i tożsamość i powinniśmy mieć do tego prawo. Jesteśmy święci, kochani i doskonali takimi, jakimi jesteśmy. Bóg nas kocha, i kocha bezwarunkowo. (bit.ly/3HkvgGn)

Dodatkowe informacje na temat interpretacji typowych cytatów używanych przeciw osobom LGBT+ można znaleźć w tym artykule rzymskokatolickiego Wijngaards Institute for Catholic Research: „Deklaracja akademicka w sprawie etyki wolnych i wiernych związków osób tej samej płci” -  bit.ly/3GOj2la

Z bardziej naukowym podejściem z perspektywy ewangelickiej można zapoznać się w (dość już dawnej, ale ciągle potrzebnej) publikacji „Homoseksualizm problemem Kościoła?” - bit.ly/3VHUt1z 

Cytat na dziś

Cytat na dziś - Zawsze bądź sobą pic.twitter.com/AJRxiyJzpu — Fundacja Wiara i Tęcza (@WiaraTecza) December 23, 2022